هنر میمندی ها از سنگ تا شیشه گری 1395/04/03

 

به استناد " تاریخ 4 هزار ساله ارتش ایران" نوشته اسدالله معطوفی، میمند فارس در زمان خلافت عباسیان با ارسال 30 هزار شیشه گلاب به دربار خلفای عباسی، قسمت اعظم مالیات فارس را به دوش می کشید.

شیشه گری یکی از دیدنیها و جاذبه های گردشگری و فرهنگی شهر میمند است. هرچند این شهر از زیبایی های طبیعی بسیاری برخوردار است، بیشتر به خاطر تهیه و صدور عطر و عرقیجات گوناگون و صدور به مناطق مختلف ایران و کشورهای عربی و حتی هند و اروپا، در منطقه فارس از اهمیت اقتصادی برخوردار است. جالب است بدانید که امکانت موجود در میمند قدیم برای اهالی این موقعیت را بوجود آورده بود که شیشه های مصرفی برای گلاب و دیگر عرقها را در میمند بسازند. در میمند غیر از بطری و غرابه، از قدیم شیشه گران، اشیای شیشه ای تزیینی هم می ساختند که از آن میان میتوان به انواع گلدان، گلاب پاش، ظرف زیبای خاصی به نام " آب دوزک" و اشکال حیوانات و میوه ها اشاره کرد. نکته جالب در مورد شیشه های زینتی اینکه، ششه گرها بدون استفاده از الگویی خاص و تنها بر اسا ذوق و ابتکار این شیشه ها را می سازند.

ساخت شیشه ها تا حدود چهل سال قبل به شیوه کهن و کاملا سنتی انجام می شد. برای این کار، تعدادی کارگر که شغلشان صرفا تهیه سنگ شیشه بود، از کوههای اطراف میمند به نام های خرمن کوه، کوه سور، کوه یدار و یا کوه پیرانا، سنگهای چخماق را بار الاغ و قاطر می کردند و به شهر می آوردند. ماده اولیه دیگری که در آن زمان استفاده می شد، قلیا بود. این ماده را از بوته های مخصوصی در صحرا تهیه می کردند، سنگ های شیشه را در کوره می ریختند و با هیزم کوره ها را گرم می کردند. کوره که به شدت گرم میشد، کارگران با دلوی از جوی یا حوض نزدیک کوره، به درون آن آب می ریختند. آب ها از زیر کروه به جویی که قبلا ساخته شده بود، می ریخت و به چاهی فرو میرفت. با این کار مواد آهکی و زائد سنگهای شیشه از آن جدا میشد و با آب به چاه فرو میریخت. پس از آن با مقدار زیاد آب، سنگ شیشه خنک میشد و به صورت تکه های بزرگ شیشه در می آمد. در این مواقع تعدادی کارگر با مشته فولادی سنگ ها را کاملا خرد می کردند، سپس حدود 15 من قلیا و 25 من سنگ شیشه پودر شده را در کوره مخصوصی بنام " لابرشی" می ریختند و آنرا گرم میکردند و با این کار سنگ و قلیا بهم می چسبیدند. مخلوط سنگ و قلیا را بیرون می آوردند و در کوره بزرگتری میریختند و آنرا ذوب می کردند. ماده ذوب شده ماده اصلی تهیه شیشه بود، اما امروز هنر شیشه گری میمند به دلایل زیادی به دست فراموشی سپرده شده و تنها یک کارگاه منفعل در این شهر باقی مانده است که بیم از میان رفتن آن نیز وجود دارد

 

 

 

    


آوای گردشگران یاس