پرسه در تکيه باصفای تخت فولاد 1395/04/05

يكى از تكاياى زيبا و مصفاى موجود در تخت فولاد، تكيه ميرعبدالحسين سيدالعراقين است كه بعد از وفات اين عالم بزرگ، در سال 1350 هجرى قمرى بر مزار وي ايجاد شد. ميرعبدالحسين از عالمان بزرگى بود كه از سلسله سادات خاتو ن آبادى به شمار مي رود و بعد از درگذشتش وصيت مي كند در كنار تكيه خاتون آبادى دفن شود. تكيه سيدالعراقين از چندين جهت داراى ويژگی هاى خاص است؛ اول از جهت معمارى؛ چراكه بيشترين بناهاى آرامگاهى موجود در تخت فولاد را اين تكيه در خودش جاى
داده است. به عنوان مثال علاوه بر بقعه سيدالعراقين در سمت جنوب غربى، آرامگاه جلال تاج است، در سمت جنوب آرامگاه خاندان نيك پى قرار دارد كه اكنون موزه سنگ نبشته هاى تخت فولاد در آن قرار گرفته و سنگ هاى بسيار بی نظيرى از تخت فولاد در اين آرامگاه جمع آورى شده است. در سمت جنوب شرقى آن هم، آرامگاه زيباى شيخ محمدتقى داورپناه قرار گرفته كه با گنبد هرمي شكل و با كاشيكاری هاى نفيس پوشانده شده و نظر هر بيننده را به سمت خود جلب مي كند. از ديگر ويژگى هاى اين تكيه مي توان به مدفونين در آن اشاره كرد. در بررسی هايى كه نسبت به اين تكيه به عمل آمده است، در حدود 50 مورد از

 

مشاهير بزرگ، از علما، فقها، هنرمندان و برجستگان علمي اصفهان در اين تكيه مدفون می باشند. به عنوان مثال، از شخصيت هاى معتبر در اين تكيه مي توان به حسام الواعظين اشاره كرد كه در منابع و ارشادهايى كه از ايشان نقل مي شود، با تجليل و احترام فراوانى ذكر شده است. پدر اين عالم بزرگ هم در كنارش مدفون است. علاوه بر اين، از شخصي تهاى بزرگ ديگر مدفون در اين تكيه مي توان به ميرمحمد صادق خاتو ن آبادى اشاره كرد. علاوه بر سيدالعراقين، علماى بزرگ ديگرى هم در اين تكيه مدفون هستند، به گونه اى كه می توان تكيه سيدالعراقين را پرتراكم ترين تكيه به شمار آورد.


آوای گردشگران یاس