قبرستان اسرار آمیز سفید چاه 1395/04/05

اگر از بهشهر به دل جنگل سرسبز، بخش« یانه سر» بزنید و بعد از طی 20 کیلومتر جاده پیچ در پیچ آسفالته، به گلوگاه برسید،با گذشتن از روستای « نیالا»،روستای سفیدچاه و در حاشیه جاده خودنمایی می کند.

سفید چاه نام روستایی است در جنوب گلوگاه و بعد از جنگل «یانه سر»و روستای «نیالا» که عمده شهرتش به خاطر گورستان اسرار آمیزی است که داخل روستا قرار دارد.میتوان گفت این کورستان که به اسم سفید چاه یا گورستان سپید معروف است، اولین قبرستان مسلمانان در ایران است.تقریباً کسی نیست که چیزی از داستان های شگفت انگیز این گورستان تاریخی در روستای سفید چاه نشنیده باشد.

این گورستان با پانزده الی بیست هزار تخته سنگ محرابی شکل، بزرگ ترین گورستان روستای مازندران است.نمای گورستان در بدو ورود لشگری عظیم را می ماند که گویا به پا ایستاده و نظاره گر تاریخند.

مردم محلی معتقدند خاک سفید رنگ این گورستان به خاطر وجود متبرک نوادگان امام موسی ابن جعفر(ع) است و مرده هایشان

را از خطر پوسیده شدن حفظ می کند یا این که باور دارند، اگر مرده ها را در این گورستان دفن کنند، تمام گناهان آنها بخشیده می شود.عجیب بودن این گورستان و اعتقادات جالب روستاییان باعث شده تا مردم گلوگاه از 50 آبادی دور و اطراف، مرده هایشان را به دوش بگیرند و راهی این روستا بشوند تا بتوانند برای رفتگانشان در کنار صدها سنگ سیاه بر افراشته از 1200 سال پیش،جایی پیدا کنند.

قرار داشتن سنگ قبر ها به حالت عمودی ، یکی دیگر از ویژگی های این گورستان است. سنگ قبر های قدیمی، هر یک شناسنامه متوفی هستند. روی آنها نقوشی حک شده که شغل و جنسیت صاحب قبر را نشان می دهد.بر سنگ قبر بانوان، شانه دو طرفه و آیینه و بر سنگ قبر آقایان شانه یک طرفه حک شده است. کبوتر ، نماد پیام آوری، پیک ناهید و عشق است.روباه، نماد دنیایی است که فریبکار و نیرنگ باز است و خرگوش، نشان شخص باهوش و بادرایتی است که فریب دنیا را نمی خورد.

میان سنگ قبر های سفید چاه حتی شتر هم دیده می شود؛ شتری که لابد حکایت از کاروانی دارد و لابد متوفی، در مسیر عبور از این روستا دار فانی را وداع گفته است.سرو بدون شک پرجمعیت ترین گیاه این گورستان است.سرو برای ما ایرانی ها نماد جاودانگی و فناپذیری بوده است.گ نیلوفر نشانه پاکی و تولد مجدد بوده و گل انار نماد پاکی و بی آلایشی.اسباب و اثاثیه نقش شده روی سنگ قبرها در بیشتر موارد شغل و کسب و کار شخص متوفی را برملا می کنند.شمشیر، کمان تفنگ و باروت دان، نشانه اشخاص شجاع و جنگاور است.بر سنگ قبر بافندگان،قیچی،ماسوره و ابزار بافندگی بهچشم می خورد و از ابزار نجاران نقش تبر، اره و مته بر سنگ قبرشان گذاشته شده است.

همه این نقش ونگار ها باعث زیبایی این گورستان شده و به سفید چاه شهرتی جهانی بخشیده است. بعضی باستان شناسان می گویند گورستان به دوره تیموریان باز می گردد اما محلی ها اعتقادی ندارند و می گویند اینجا قبوری از گبریان قبل از اسلام و مسلمانان اوایل اسلام وجود دارد.سر شناس ترین اهالی گورستان روستای سفید چاه سه نواده امام موسی بن جعفر (ع) هستند؛ ابراهیم(ع)،منصور(ع) و عبدالرحمان(ع) که از ظلم و جور خلفای مستبد فراری شدند و برای همین در این دیار ماندند.ضریح چوبی امامزاده که با گنبد نقره گونش در دل این دره زیبا می درخشد،بنا بر نوشته کنده کاری شده اش،قدمتی بیش از 840 سال دارد.در این امامزاده صندوقچه ای چوبی نیز وجود دارد که اهالی این روستا مانند چشمهایشان از آن مراقبت می کنند.قبر ملک بادله،حاکم شمال نیز در این گورستان قرار دارد. با این که قبرستان سفید چاهبه عنوان یکی از آثار ملی ایران به رسیده است اما متاسفانهبه دلیل عدم نگهداری وحفظ وحراست در حال تخریب است و اکنون این اثر هم مانند برخی از بناهای تاریخی و آثار میراثی فراوانی در بلاتکلیفی سرگردان است وخروج و عجیب سفید چاه بهشهر زنگ بیدار باشی برای میراث فرهنگی و گردشگری جهت نجات آثار تاریخی است.برای رفتن به روستای سفید چاه و دیدن این گورستان قدیمی،باید از بهشهر به سمت جنگل سرسبز بخش «یانه سر» روید و بعد از طی 20 کیلومتر جاده پیچ در پیچ آسفالته، به گلوگاه برسید، بعد از گلوگاه، روستای «نیالا» در مسیرتان قرار می گیرد و بالاخره سفید چاه در حاشیه جاده از راه خواهد رسید.

 

   


آوای گردشگران یاس